ارتباط گرایی

ارتباط گرایی رفتارگرایی ،شناخت گرایی ،سازنده گرایی ، از نظریاتی هستند که  نظام آموزشی قرن بیستم را تشکیل می داده اند. و پندار نظریه ای جدید برای اکثر ما چیزی محال بود ولی با ورود به عصر دیجیتال و ظهور فناریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطات نظریه ای به نام ارتباط گرایی به مرحله ظهور رسید. جورج زیمنس (استاد دانشگاه منیتوبای کانادا)در سال 2004 ارتباط گرایی را به شکل منسجم ارائه داد. تعریف ارتباط گرایی: یادگیری در عصر دیجیتال به صورت فرایند شکل دهی به شبکه ها روی میدهد. به عبارت دیگر «دانش و شناخت در میان شبکه ای از افراد و فناوری توزیع شده است و یادگیری، فرایند مرتب کردن، رشد دادن و هدایت این شبکه هاست». اصطلاحات و عاملهای مهم در ارتباط گرایی: ارتباط: ایجاد رابطه دو یا چند طرفه با افراد و یا کل شبکه گره: هر فرد و یا هر شی شرکت کننده در ارتباط  و ایجاد رابطه با کل شبکه شبکه: مجموعای از افراد و  اشیاء و یا نورنها ، که ایجاد گره و شرکت در شبکه برای برقراری ارتباط با گره های دیگر زیست بوم: زیست بوم همان فضای مجازی ، ویا محل ایجاد شبکه مثل ویکی پدیا ، چت روم ها ، فیس بوک ، ایمیل ها و ...